Jeanne's Weblog

Een bedoeling van het Kuuroord was ‘zo min mogelijk prikkels’ althans van anderen dan van het Kuuroord zelf.

Dus had je een kleine kamer met een smal eenpersoonsbed, een tv met 1 kanaal (als je daarvoor betaalde) en dat was het dan.
Geen tablet of laptop tenzij je die altijd, ook onder de douche, in de armen geklemd hield. Want er was geen kastje om die veilig in op te sluiten.
Niets was af te sluiten: niet je kast en ook niet je kamer zelf.

Toen ik Radio 1 echt heel erg begon te missen en ik daarom een transistor wou aanschaffen, besprak ik dat (uiteraard!) eerst met de leiding.
Het mócht maar… ze waarschuwden me geen duur exemplaar te kopen want: er werd daar gestolen.
Als de spreekwoordelijke raven kan ik er inmiddels aan toevoegen en *niet* door de mede-patiënten maar door het personeel.

Wanneer bij een patiënt iets was verdwenen was de huichelachtige reactie steevast “dan zou ik nog maar eens goed zoeken”.
Bij mij verdween in de maanden dat ik er was alleen een mij geschonken doosje bonbons. De (goedkope) transistor werd blijkbaar niet interessant gevonden.

Zei ik al dat het daar niet zo ‘leuk’ was?

Eens had ik een webwinkel en ik regelde alles bekwaam, artikelen online zetten, geld binnenhalen, bestellingen verzamelen, pakjes maken en verzenden.
De afgelopen jaren deed ik mee met dierendoelenveilingen wat ook ’gedoe’ is maar ik redde het.

Sinds het Kuuroord besloot ik het kalmer aan te doen.
Wat een enkele keer leidde tot dankbaarheid maar al snel werden mijn goed bedoelde en door mij best duur betaalde acties taken for granted.

Bovendien blijk ik in ‘meedoen maar kalm en op enige afstand’ een kluns te zijn.
Ik schreef er al wat over en kan er sinds gisteren aan toevoegen: iemand die zeven dure, zeldzame, in perfecte staat verkerende magneten naar Frankrijk wilde laten sturen.
Ik vroeg € 50 (nog steeds een weggeefpijs) maar zij rekende verkeerd/anders en kwam uit op € 20.

Slappe ik zegt dan niet dat we ‘zo niet getrouwd’ zijn maar gaat akkoord, neemt de verzending (10 Euro) ook nog eens voor eigen rekening en stort de volle 20 Euro door aan het goede doel in kwestie.

Goed voornemen: stoppen met die veilingen hoe goed de doelen ook zijn.

Als je niet op Facebook zit maar wel benieuwd bent wat ik vandaag daar aanbied: dit is het FB-postje

“Lieve poes Fien van Martine Borst is nog steeds ziek en heeft dus dringend onze financiële hulp nodig – zelfs aardige dierenartsen werken niet voor niets.
Dus bied ik bijzondere artikelen aan om Fien te helpen.
Vandaag een mooi zeepje van Alpaca Keratine (je kunt kiezen uit citroen en lavendel).
Deze keratine komt voor 100% uit alpacawol, verpakt in een milieuvriendelijk organza zakje.
Dus ook leuk als kadootje.
Gekocht bij dat fantastische Het Land van Kempers, door mij (daarna, maar nog steeds nieuw) aangeboden voor € 5 *incl* verzendkosten = € 4,35 die porto maar die neem ik (voor Fien!) voor mijn rekening.”

Dit is  Fien (even klikken) en dit is het zeepje (dat in de winkel € 6,95 kost *plus* verzendkosten)

Ooit had ik een redelijk succesvolle webwinkel waar ik vooral klein(er) spul verkocht.
Toen verhoogde PostNL de verzendtarieven zodanig dat de klanten die niet meer wilde betalen en even overwoog ik ze dan maar voor mijn rekening te nemen, maar ja, dat zou ‘toeleggen’ worden dus niet lang erna ging de winkel ter ziele.

Een tijd niets gedaan en toen ontdekte ik de goede-doelen-dieren-veilingen op Facebook.
Er spullen opgezet, artikelen toegezonden.
Vooral dat laatste na mijn verblijf in het Kuuroord omdat ik niet de energie had een eigen deel van de veiling met fotograferen en verleidelijk beschrijven voor mijn rekening te nemen.

Eerst ruzie met een vrouw met wie ik al eerder in zee was gegaan en die ik kende als wat ‘bot’ maar ik had de illusie dat ze dit keer aardig(er) zou zijn.
Niet.

Toen de ruzie die ik al beschreef, met de vrouw die blij was dat ze zich tijdig had gerealiseerd dat ik de Bitch from Hell was.

Vannacht droom ik (letterlijk! Niet als in ‘fantaseer’) dat iem me prijst omdat ik zulke geweldig leuke magneetjes te koop aanbied en zo perfect de levering afhandel – en nog wat van die dingen.
Helemaal blij word ik wakker en onwillekeurig denk ik aan de derde veiling die ik mogelijk zou kunnen aanschrijven om ze te helpen.
Ik zie ervan af.
Iets met ezels en stenen.

Het zat er natuurlijk aan te komen nadat ik werd afgeserveerd wegens ‘niet vegan’ toen ik mooie, fair trade eierwarmertjes aanbood voor een dierenveiling.

Ik stuurde ook nog veel andere artikelen om te koop aan te bieden.
O.a. bijzondere boeken die je online kunt terugvinden voor € 45-50.

Ik had afgesproken: jij mag de prijs vaststellen, overleg hoeft niet.
Waarop ik niet had gerekend was dat die vrij zeldzame boeken voor 2(!) Euro zouden worden aangeboden.

Toen ik het zag sputterde ik.
Had je de waarde niet even moeten researchen?
Reactie: dan had je de prijs er maar bij moeten zetten.
En: ze zijn Engels, dat verkoopt slecht.
Dat leidde tot méér gesputter zodat zij *mij* al snel verweet dat ik klote opmerkingen maakte terwijl zij zo goed was voor dieren.

Ik zei dat ik de spullen die ze nog van me had (een grote doos vol!) en die nog niet online stonden terug wou.
Dat kon – maar dat moest ik de porto dus zelf betalen.

Dit is een waarschuwing.
Als je niet (lees een post hieronder) vroegtijdig dood gaat omdat je met mij optrekt, zul je tot de pijnlijke ontdekking komen dat ik de Bitch from Hell ben.
Welgemeend advies: blijf uit mijn buurt.

Op die unieke boeken is intussen trouwens wel geboden:
3 Euro.

Ziejewel, die Jutta Leerdam spoort echt niet als ze dit een leuke man vindt.

O.a.(!) ook bij die alpaca-winkel: alpacawol om vogelnestjes mee te bekleden.
In de lente voor de eitjes en de baby-vogels.
En in de winter om de kleumende lijfjes wat warmte te bieden.

Volgens mij gewoon van de alpaca’s na hun jaarlijkse scheerbeurt.
Maar als je liever denkt: zal wel met geweld zijn gerukt uit van pijn krijsende dieren (dus óók niet diervriendelijk) en vast ook letterlijk vergeven van het gif, ga je gang.

Het is bijna Pasen en wat is er leuker dan je eitjes opleuken met een mooi Fair Trade eiermutsje.
Om ze warm te houden en als ze al koud zijn: als versiering.
Ik kocht er ooit bij Het Land van Kempers en maakte er al mensen blij mee als klein kadootje.

Dus wou ik vandaag een Goed Dierendoel er een plezier mee doen en bood ze aan voor hun veiling.
Geweigerd. Want: ze waren niet vegan.
Oeps.

Je kunt daar trouwens nog meer leuke en mooie dingen kopen.
Maar nee, heb ze niet allemaal onder de kitische vegan-loep gelegd dus ik adviseer dit op eigen risico.

Ik schreef het ook al op FB en ik heb geen idee waarom het me dit jaar meer bezig houdt dan andere jaren.

6 maart 1906 was de geboortedatum van mijn vader, die stierf toen ik net 21 was.
Mijn moeder was toen al een paar jaar dood.

Morgen is het 28 jaar geleden dat mijn man overleed.
En dan waren er ook nog Willy en Linda en Roelof die ooit mijn ‘bestie’ waren (en nu dus dood).
Willy en Linda waren zelfs een stuk jonger dan ik.

Op FB zette ik de waarschuwing: houd maar afstand van mij want voor je het weet gebeurt jou ook iets gruwelijks.
Omdat niet iedereen op FB zit, herhaal ik dat hier.