Jeanne's Weblog

Omdat ik zelden kook en meestal laat bezorgen, had ik mijn overbuurman die begin deze maand naar Spanje zou vertrekken een wensenlijstje gegeven.
Overbuurman had hier een restaurant gehad en deed ook aan cateren – zodoende.

Voor ruim € 500 kookte hij in kleine en ietsje grotere porties maaltijden die ik wou.
Omdat het niet allemaal in mijn vriezer paste, sleepte hij de dag voor vertrek de éigen vriezer (immers: toch niet meer nodig) naar hier.
En propte die onder mijn ogen vol.
Whoa.

Vandaag deed ik de eerste keer de deur van die vriezer open en trof ontdooide troep.
Het lag niet aan de aan-uit-knop.
AI wist het wel en ook mijn loodgieter (die hier was voor een lekkage boven – het kán niet op deze week) had een idee.

De vriezer was schuin op een wagentje vervoerd.
Dan moet je 24 uur en liefst 48 uur wachten voordat je hem weer in gebruik neemt.
Hier was hij direct aan gezet.

Verder was hij met met AI eens: weggooien al dat eten.
Tenzij ik dood wou, wat ik nog niet wil.

Ik ben een toegewijde vogeltjes-voerder.
Dus brengt PostNL me gisteren 60 kilo hoogwaardig graan en zal hetzelfde bedrijf me morgen nog voor meer dan 100 Euro vetblokken leveren.
Omdat de diertjes moeten ‘opvetten’ voor de winter.

Laatst vertelde ik het aan een bezoekster.
Ze wees op ‘buiten’ en zei dat ze het al had gezien.
En idd: vele tientallen spreeuwen en mezen en mussen en kauwtjes.
Turkse tortels, een enkele houtduif, sporadisch een specht.
Een paar merels. En mijn zes eksters.

Ik sta op, ga naar beneden, werp vogelvoer (de konijnen krijgen iets later) en wil weer naar boven gaan.
Al onderaan de trap zie ik het gebeuren: eenden.
Véél eenden.
Doodgewone wilde eenden.

Vijftien, twintig, dertig… ze landen op het dak van het schuurtje.
Wachten tot ik mijn hielen heb gelicht en dalen dan neer.
Met hun vele allen.

Nee, geen foto.
Want dan schrikken ze en vliegen weg.
En eendjes moeten ook eten.

Het is 11 november.
Ik woon in een regio waar vuurwerk vorig jaar al verboden was.
Wat niet veel indruk maakte.
Nu is het overal verboden.

Iets over half acht in de avond ‘knal’ en nog een paar keer knal.
Dat wordt nog wat de komende twee maanden.

Een dag of tien geleden bracht een leverancier me opeens een veel hoger bedrag in rekening.
Want: de benzine is duurder geworden.
En: álles is duurder geworden.

Dat van die benzine – ok.
Het ‘alles’-argument vond ik minder sterk aangezien dat natuurlijk niet alleen voor hém gold maar ook voor zijn klanten incl ik.
Maar slappe ik liet het gaan als ‘argument’ en betaalde zonder morren de volle mep.

Nu gaat het opeens prima met de economie en mn met de benzineprijs.
Op dit moment staat hij op het niveau van maart en elke dag wordt hij nóg lager!

Even fantaseer ik over leverancier mailen en hem dit onder de neus wrijven.
Slappe ik die ‘pappen en nat houden’ als levensmotto heeft, zal dat natuurlijk niet doen.
Mogelijk ga ik héél voorzichtig ‘jamaar…’ zeggen wanneer hij opnieuw een schep geld bovenop zijn vaste prijs wil doen.
Misschien.

Ik ben weer eens stom geweest.
Wijs geworden door meedoen met ándervrouws veilingen tbv het goede dieren doel, ging ik zelf aan de slag.
Zocht mooie artikelen uit, als het even kon ‘vintage’.
Uiteraard ‘nieuwstaat’.
Deugdelijk ge-researched.

Dan lokkend presenteren kwa tekst en kwa foto met een prijs die ook ‘om te hébben!’ was.
Waarna de mogelijke koper in de watten werd gelegd.
Etc. etc. etc.

Niet álles ging mis.
Ik kreeg veel enthousiaste reacties dat het ‘mooi’ resp ‘leuk’.
Alleen met die kopers zat het niet mee.
Ze wáren er wel, maar veel te weinig.

Wat me er niet van weerhield een volle maand door te gaan.
‘Vol goede moed’ zou ik kunnen zeggen maar de waarheid was steeds meer ‘met de moed der wanhoop’.

Vanochtend word ik wakker en besluit: ik stop.
Zet dat op FB waar een betweter beter-weet wat ik fout heb gedaan.
Andere mensen leven mee, een enkeling plaatst alsnog een bestelling.
En gaat dan weer moeilijk doen wanneer ik (hoewel dat duidelijk stond vermeld) verzendkosten in rekening breng.

Zeggen dat ik nu relaxed en vrolijk zit te zijn – nee.
Opgelucht dan? een beetje.
Vooral het gevoel leer ik het dan nooit.

Sinds vandaag zijn de decemberzegels 2026 te koop.
En voor je nu denkt: leuk, maar ik stuur amper meer kerstkaarten…

• De decemberzegels zijn zonder bijplakken geldig van 9 november 2026 tot en met 2 januari 2027.
Zegt PostNL.

Je moet dus even zelf verder graven om te achterhalen dat het niet alleen slaat op kerst-ansichten maar op álle brievenpost tot 50 gram.
Dus (waarde 2026-kerstzegel) € 1,25 op een brief tot 50 gram terwijl de normale prijs maar liefst € 2,80 is.

• Oude decemberzegels: Heb je nog kerstzegels liggen uit 2010 of later?
Omdat de decemberperiode vandaag is ingegaan, mag je ook deze oude zegels nu tijdelijk zonder bijplakken gebruiken voor je feestpost.
En dus niet alleen voor die feestpost, maar ook voor andere post! wat ze dáár (op de pagina over die zegels) er niet bij zetten, maar elders wél.

Ze garanderen dan alleen niet dat je post de volgende dag of de dag erna al wordt bezorgd.
Maar zeg zelf, hoe vaak gebeurt dat nu met post waar je wel voor een klein fortuin aan zegeltjes op plakt?
Het kan wel 4 dagen duren, aldus PostNL.

Als jij ook zo lang kunt wachten: sla wat van die decemberzegels in.
Je krijgt er geen spijt van.

Ik verander van verwarmingsmonteur.
Bij het eerste bezoek komt hij precies op het afgesproken tijdstip en doet hij – voor zover ik dat kan beoordelen – zijn werk goed.

Vandaar de doorgehakte knoop: weg bij die andere, óver naar hem.
Volgende afspraak is vandaag.

Hij: “tussen 11 en 1”.
Zodat ik vanaf kwart voor 11 klaar zit en om 12 uur toch maar eens app.
Niet GVD maar blijf je nou?! Maar “Ik denk dat we elkaar verkeerd hebben begrepen. Jij zegt: ik kom ’tussen 11 en 1′ en dan denk ik: je komt om een uur of 11 en vertrekt om een uur of 1. Maar jij bedoelt dat je ergens tussen 11 en 1 komt? kan ook nog 5 voor 1 zijn bv?”

Hij: Ja dat klopt helemaal.
Ik: Dat had ik niet begrepen. De vorige keer was je er nl wel precies op het afgesproken tijdstip. Graag voortaan wat duidelijker zijn.
Hij: Dit is hoe ik met iedereen afspreek. Ik kom tussen 11 en 1. Ik zeg niet ik kom om 11 uur en ga weer om 1 uur.

En ik nog *even* blij zijn dat ik nu een eenpitter had ingehuurd en niet een bedrijf dat laat weten dat ze óf ’s ochtends óf ’s middags en dan ook nog mogelijk vroeger of later komen.

Ooit had ik een lief maar niet zo snugger kipje.
Ze had zitten broeden in een hoek van een verlaten konijnenhok en ja! op een dag (ik werk net in de tuin) komen de eitjes uit.

Eén voor één duiken de mini-kuiken-diertjes naast haar op.
En één voor één duikt een sperwer erop en grijpt er een om van te snacken (of aan de eigen baby’s te voeren – dat weet ik natuurlijk niet).

Het hele gezin is geslonken tot twee kuikentjes wanneer moe door heeft dat ze er goed aan doet op die twee kwetsbare schatjes te gaan zitten.

Ekster

Het wordt erger wanneer ze een paar dagen later met ze in de tuin loopt en een ekster duikt en grijpt er één. Nu heeft de kip het wel direct door zodat ze wanhopig krijsend achter de vogel aanrent.

Dit is a long, long time ago maar ik heb eksters hierdoor lang niet gemogen.
Ik wist dat een paartje achterin mijn tuin nestelde en ik las online dat eksters monogaam zijn en hun hele leven samen blijven.
Ze nestelen 1x per jaar.
Ze leggen dan 5 tot 7 eieren.
Daarvan vliegen uiteindelijk vaak maar 2 tot 4 jongen uit.

Meestal zie ik idd 2 eksters tegelijk met 1, hooguit 2 wat slankere exemplaren wat dus de jongen zullen zijn.
Dit jaar: 2 dikkerdjes en 4 jonkies.

Kuikens heb ik niet meer.
Maar vogelgraan en pinda’s en meelwormen en eieren (met 3 sterren!) genoeg.

Wees welkom, lieverds.
En eet die buikjes lekker rond.

Om conversatie te maken (ik ben daar niet goed in dus doe maar wat), vertel ik iemand die een klus voor me doet over een gemeenschappelijke kennis die ook wel eens voor me klust.
Die had beloofd iets te doen maar had dat verzuimd en was toen met een erg slappe smoes aangekomen.

Ik verwachtte geen medeleven laat staan woede op de gemeenschappelijke kennis.
Maar ik was wel verbaasd toen deze man zei: “Zoiets had ik ook kunnen zeggen.”

Dat geeft toch te denken.

Op de radio een vrouw die dieren opzet.
Vandaag is voor haar een spannende dag, want Bram wordt opgezet.

Bij Bram denk ik aan: die wolf die buiten de toegestane uren door gore losers is doodgeschoten en waaraan de overheid alsmaar niks doet. Dat dit is gebeurd, dus.
Die overtreding.

Bram, die wolf “die kinderen beet”.
Zegt de preparateur.
Wat onzin is en dus zegt de presentatrice…
Niets.

Die lult verder over het opzetten van dieren.
Arme Bram.
Zelfs postuum is hij niet veilig.