Over mezelf en andere dieren
Het is 11 november.
Ik woon in een regio waar vuurwerk vorig jaar al verboden was.
Wat niet veel indruk maakte.
Nu is het overal verboden.
Iets over half acht in de avond ‘knal’ en nog een paar keer knal.
Dat wordt nog wat de komende twee maanden.
Een dag of tien geleden bracht een leverancier me opeens een veel hoger bedrag in rekening.
Want: de benzine is duurder geworden.
En: álles is duurder geworden.
Dat van die benzine – ok.
Het ‘alles’-argument vond ik minder sterk aangezien dat natuurlijk niet alleen voor hém gold maar ook voor zijn klanten incl ik.
Maar slappe ik liet het gaan als ‘argument’ en betaalde zonder morren de volle mep.
Nu gaat het opeens prima met de economie en mn met de benzineprijs.
Op dit moment staat hij op het niveau van maart en elke dag wordt hij nóg lager!
Even fantaseer ik over leverancier mailen en hem dit onder de neus wrijven.
Slappe ik die ‘pappen en nat houden’ als levensmotto heeft, zal dat natuurlijk niet doen.
Mogelijk ga ik héél voorzichtig ‘jamaar…’ zeggen wanneer hij opnieuw een schep geld bovenop zijn vaste prijs wil doen.
Misschien.
Ik ben weer eens stom geweest.
Wijs geworden door meedoen met ándervrouws veilingen tbv het goede dieren doel, ging ik zelf aan de slag.
Zocht mooie artikelen uit, als het even kon ‘vintage’.
Uiteraard ‘nieuwstaat’.
Deugdelijk ge-researched.
Dan lokkend presenteren kwa tekst en kwa foto met een prijs die ook ‘om te hébben!’ was.
Waarna de mogelijke koper in de watten werd gelegd.
Etc. etc. etc.
Niet álles ging mis.
Ik kreeg veel enthousiaste reacties dat het ‘mooi’ resp ‘leuk’.
Alleen met die kopers zat het niet mee.
Ze wáren er wel, maar veel te weinig.
Wat me er niet van weerhield een volle maand door te gaan.
‘Vol goede moed’ zou ik kunnen zeggen maar de waarheid was steeds meer ‘met de moed der wanhoop’.
Vanochtend word ik wakker en besluit: ik stop.
Zet dat op FB waar een betweter beter-weet wat ik fout heb gedaan.
Andere mensen leven mee, een enkeling plaatst alsnog een bestelling.
En gaat dan weer moeilijk doen wanneer ik (hoewel dat duidelijk stond vermeld) verzendkosten in rekening breng.
Zeggen dat ik nu relaxed en vrolijk zit te zijn – nee.
Opgelucht dan? een beetje.
Vooral het gevoel leer ik het dan nooit.
Sinds vandaag zijn de decemberzegels 2026 te koop.
En voor je nu denkt: leuk, maar ik stuur amper meer kerstkaarten…
• De decemberzegels zijn zonder bijplakken geldig van 9 november 2026 tot en met 2 januari 2027.
Zegt PostNL.
Je moet dus even zelf verder graven om te achterhalen dat het niet alleen slaat op kerst-ansichten maar op álle brievenpost tot 50 gram.
Dus (waarde 2026-kerstzegel) € 1,25 op een brief tot 50 gram terwijl de normale prijs maar liefst € 2,80 is.
• Oude decemberzegels: Heb je nog kerstzegels liggen uit 2010 of later?
Omdat de decemberperiode vandaag is ingegaan, mag je ook deze oude zegels nu tijdelijk zonder bijplakken gebruiken voor je feestpost.
En dus niet alleen voor die feestpost, maar ook voor andere post! wat ze dáár (op de pagina over die zegels) er niet bij zetten, maar elders wél.
Ze garanderen dan alleen niet dat je post de volgende dag of de dag erna al wordt bezorgd.
Maar zeg zelf, hoe vaak gebeurt dat nu met post waar je wel voor een klein fortuin aan zegeltjes op plakt?
Het kan wel 4 dagen duren, aldus PostNL.
Als jij ook zo lang kunt wachten: sla wat van die decemberzegels in.
Je krijgt er geen spijt van.
Ik verander van verwarmingsmonteur.
Bij het eerste bezoek komt hij precies op het afgesproken tijdstip en doet hij – voor zover ik dat kan beoordelen – zijn werk goed.
Vandaar de doorgehakte knoop: weg bij die andere, óver naar hem.
Volgende afspraak is vandaag.
Hij: “tussen 11 en 1”.
Zodat ik vanaf kwart voor 11 klaar zit en om 12 uur toch maar eens app.
Niet GVD maar blijf je nou?! Maar “Ik denk dat we elkaar verkeerd hebben begrepen. Jij zegt: ik kom ’tussen 11 en 1′ en dan denk ik: je komt om een uur of 11 en vertrekt om een uur of 1. Maar jij bedoelt dat je ergens tussen 11 en 1 komt? kan ook nog 5 voor 1 zijn bv?”
Hij: Ja dat klopt helemaal.
Ik: Dat had ik niet begrepen. De vorige keer was je er nl wel precies op het afgesproken tijdstip. Graag voortaan wat duidelijker zijn.
Hij: Dit is hoe ik met iedereen afspreek. Ik kom tussen 11 en 1. Ik zeg niet ik kom om 11 uur en ga weer om 1 uur.
En ik nog *even* blij zijn dat ik nu een eenpitter had ingehuurd en niet een bedrijf dat laat weten dat ze óf ’s ochtends óf ’s middags en dan ook nog mogelijk vroeger of later komen.
Regelmatig koop ik op FB-veilingen en na een tijdje arriveert een doos en soms ben ik blij verrast maar vaker toch wat teleurgesteld.
Dit kwam vandaag (het lampje) en ik vind het leuk.
Loeki was bereid (nou ja… tolereerde) ermee te poseren.
Dit is Loeki, het zusje van Lexje Babypoes.
Ze kwam even langs vanmiddag, nam plaats op de vensterbank waar ze graag ligt te stoven en reinigde het snoeperige kontje.
Ooit had ik een lief maar niet zo snugger kipje.
Ze had zitten broeden in een hoek van een verlaten konijnenhok en ja! op een dag (ik werk net in de tuin) komen de eitjes uit.
Eén voor één duiken de mini-kuiken-diertjes naast haar op.
En één voor één duikt een sperwer erop en grijpt er een om van te snacken (of aan de eigen baby’s te voeren – dat weet ik natuurlijk niet).
Het hele gezin is geslonken tot twee kuikentjes wanneer moe door heeft dat ze er goed aan doet op die twee kwetsbare schatjes te gaan zitten.
Ekster
Het wordt erger wanneer ze een paar dagen later met ze in de tuin loopt en een ekster duikt en grijpt er één. Nu heeft de kip het wel direct door zodat ze wanhopig krijsend achter de vogel aanrent.
Dit is a long, long time ago maar ik heb eksters hierdoor lang niet gemogen.
Ik wist dat een paartje achterin mijn tuin nestelde en ik las online dat eksters monogaam zijn en hun hele leven samen blijven.
Ze nestelen 1x per jaar.
Ze leggen dan 5 tot 7 eieren.
Daarvan vliegen uiteindelijk vaak maar 2 tot 4 jongen uit.
Meestal zie ik idd 2 eksters tegelijk met 1, hooguit 2 wat slankere exemplaren wat dus de jongen zullen zijn.
Dit jaar: 2 dikkerdjes en 4 jonkies.
Kuikens heb ik niet meer.
Maar vogelgraan en pinda’s en meelwormen en eieren (met 3 sterren!) genoeg.
Wees welkom, lieverds.
En eet die buikjes lekker rond.
Dat ik slecht slaap is intussen een gegeven.
Lexje Babypoes speelt daar op haar manier op in.
Soms komt ze om iets na 23 uur thuis en gaat op bed liggen.
Snel! nu moet ik er bij kruipen anders verlaat ze weer het pand.
Ander vast tijdstip is half 1.
Als ik nog op ben, haast ik me dan ook naar bed. Vaak lig ik er dan al in.
Haalt ze ook half 1 niet? dan half 3.
En niet half 3 dan is alles mogelijk tot 6-7 uur aan toe.
Vandaag kruip ik zelf om half 1 in bed.
Zinloos proberend mijn malende gedachtenstroom uit te zetten, wachtend op dat schattige poesje.
Een uur later geef ik het op, en denk: 1 mini-bakje vla als troost-eten, mag niet maar gaat het toch worden.
Dus ga ik de trap af en daar op een kleedje op een vensterbank ligt in croissant-vorm in diepe slaap: Babypoes.
Ze doet alsof ze me niet opmerkt zodat ik besluit het spel mee te spelen, zachtjes doen, vla inschenken en weer naar boven.
Wel eerst nog de verwarming wat hoger gezet.
Zodat mijn lief klein wezentje wat comfortabeler overspelig is.
Om conversatie te maken (ik ben daar niet goed in dus doe maar wat), vertel ik iemand die een klus voor me doet over een gemeenschappelijke kennis die ook wel eens voor me klust.
Die had beloofd iets te doen maar had dat verzuimd en was toen met een erg slappe smoes aangekomen.
Ik verwachtte geen medeleven laat staan woede op de gemeenschappelijke kennis.
Maar ik was wel verbaasd toen deze man zei: “Zoiets had ik ook kunnen zeggen.”
Dat geeft toch te denken.
FB toont je (als je dat ‘aanzet’) elke dag de postjes die je de voorafgaande jaren op deze datum schreef.
Vandaag kijk ik in meerdere postjes terug op Loki.
Ik vermeld er 1 omdat die zo raar ’toevallig’ is.
Het gaat erover dat Loki opeens bedacht dat hij het vertikte via het luikje in de schuurdeur binnen te komen (naar buiten vond hij geen probleem).
Hij ging op de stoep van de overkant zitten, fixeerde het huis en wou dat ik de voordeur voor hem open deed.
Natuurlijk deed ik dat dan!
Maar soms sliep ik.
Bijvoorbeeld die ene nacht begin november 2022.
Stortregenen deed het.
Zodat ik me met moeite om zes uur in de ochtend uit bed sleepte om de voordeur open te doen.
Maar beneden was al Loki, zeiknat maar opgewekt.
Binnengelaten door de overbuurvrouw die me had gevraagd of ik haar toestemming gaf de deur te openen in gevallen als deze, aangezien zij meestal eerder op was.
Daarna gingen we samen naar boven en lag Loki nog drie uur(!) in mijn armen te slapen.
#Bliss
Nu dat toeval.
Buurvrouw en buurman zijn bezig met verhuizen.
Morgenochtend om 6 uur (missch eerder) rijden ze weg.
Weer een stukje Loki uit mijn leven.
En die aardige mensen ook.
Weg.
Maar een herinnering als deze, die net vandaag opduikt … bijzonder.
Ik schreef al dat ik wat ambivalent naar The Four Seasons zat te kijken.
Niet omdat de serie slecht was (dat is hij niet), maar omdat ik uit was op opgewekt lachen en ik kreeg drama.
Zo was het ook aangekondigd, als ook-drama, maar ik had gedacht dat dat wel zou meevallen.
Niet.
Met The Rookie stopte ik halverwege seizoen 6, wat ik eigenlijk zelden doe als ik eenmaal al zover ben.
Hier dacht ik: het zijn twee seizoenen van telkens acht afleveringen van pakweg een half uur.
Niet moeilijk doen, doorpakken.
Aflevering acht van seizoen twee heeft alles van ‘mooi slot’.
Claude en Danny nemen een beslissing die mogelijk in seizoen 3 fout gaat uitpakken, maar nu is het lief.
Kate en Jack lijken het stralend middelpunt van deze aflevering met een soort ‘eind goed al goed’ na een hoop gedoe.
Anne maakt er op haar eigen manier een puinhoopje van.
Dan hebben we de laatste minuten en Anne staat buiten en er loopt een man op haar af van wie ik denk: maar ben jij niet…? Wat ouder dan toen ik je de laatste keren zag maar nog steeds even aantrekkelijk.
Of zie ik het verkeerd?
Ik voer zijn naam in en combineer die met de naam van de serie.
Hij *is* het.
En – google tell me more! – was dit een chance encounter?
Nee! hij komt veel terug in seizoen drie – waarop we nog lang moeten wachten, maar wat een heerlijk vooruitzicht.
Oogjes dicht en snaveltje toe dus maar.
Twee jaar geleden: Lexje Babypoes toen Loki nog leefde.
Ze was drie jaar oud toen.
Op de radio een vrouw die dieren opzet.
Vandaag is voor haar een spannende dag, want Bram wordt opgezet.
Bij Bram denk ik aan: die wolf die buiten de toegestane uren door gore losers is doodgeschoten en waaraan de overheid alsmaar niks doet. Dat dit is gebeurd, dus.
Die overtreding.
Bram, die wolf “die kinderen beet”.
Zegt de preparateur.
Wat onzin is en dus zegt de presentatrice…
Niets.
Die lult verder over het opzetten van dieren.
Arme Bram.
Zelfs postuum is hij niet veilig.
Ik heb voor iemand een brievenbuspakje klaar gemaakt en wanneer ik haar op straat tegenkom, zeg ik: loop maar even mee.
Trap op, kamer binnen en ja: het pakje.
Alleen: daarnaast nóg een ingepakt brievenbuspakje dat ik vergat te posten en dat nu voorbij z’n post-termijn is.
Het vliegt me aan, het breekt me uit, o got o got o got.
*In* het pakje: leuke prullaria.
Niets dat echt van waarde is.
Maar daar gaat het niet om.
Ik heb een fout gemaakt.
Ik heb mensen teleurgesteld.
O got (etc).
Zakelijk gezien: geen drama.
In mijn ogen: gruwelijk.
Ben helemaal wakker, maar geen ‘blij ei’ zoals je tegenwoordig schijnt te moeten zijn.
Om mij moverende redenen (maw lamaarzitten) kocht ik een aantal stukken mooie, heerlijk ruikende, handgemaakte (jawel) zeep.
Voor het goede doel (dat was 1 van die redenen).
Omdat ik geen fanatiek badderaar ben en ook niet omkom in de vriendinnen aan wie ik ze kado kan doen, had ik een probleem.
Tot iemand adviseerde: in de kast tussen je kleren.
Aha.
Gelukkig stopte ik ze niet op goed geluk tussen de broeken en truien maar raadpleegde eerst het net.
“Leg een stuk zeep nooit los tussen je kleding, maar verpak het in een ademend stofje zoals een sok, waszakje of katoenen zakje om vlekken en plakkerige resten op de stof te voorkomen.”
Zegt Lundia.
En: “Zorg dat de zeep helemaal droog is voordat je hem in de kast legt.”
Nog steeds Lundia: “Leg het zakje in een hoek van de plank, achterin een lade of hang het aan een kledinghanger, zodat de geur zich rustig kan verspreiden zonder dat het vet afgeeft.”
Wil ik nog wat weten, vraagt nu wel AI.
Nou… wélke zeep is missch wel handig.
“Kies de juiste zeep: Sterk geurende zepen zoals Marseillezeep, Irish Spring of Maja zeep werken het best en behouden jarenlang hun geur.”
Waarmee ik nét niet terug bij af ben want naar Marseille enzo ruiken al mijn prachtige met liefde handgemaakte zepen natuurlijk niet.
Nét heb ik het probleem van de Corona-prik opgelost (door de afspraak af te zeggen) of daar vallen maar liefst twee brieven van de huisarts op de deurmat..
Griepprik en pneumokokkenprik.
Griepprik – die ken ik.
En ging ik altijd braaf halen tot de laatste twee jaar niet meer.
Maar pneumokokken?
De pneumokokkenprik beschermt tegen ernstige ziektes door de pneumokokkenbacterie, zoals longontsteking, hersenvliesontsteking en bloedvergiftiging.
Bron: overheid (niet AI).
Toevallig heb ik wanneer de brief binnenkomt een stoere man over de vloer.
Zou jij…? vraag ik.
Hij heeft het al gedaan. Mét de griepprik.
En hij is jonger dan ik.
Misschien dus toch maar doen?
Afspraak maken hoeft niet, alleen de uitnodigingen meenemen.
Die ik – het zat er aan te komen – een week later blijk te hebben zoek gemaakt.
Vraag me niet hoe en al helemaal niet waarom en ik neem aan dat ik kan bellen om nieuwe uitnodigingen te vragen maar dat zou alleen kunnen indien ‘fut’ wat ik niet heb.
Wat trouwens weer een extra reden schijnt te zijn om me wel te laten prikken.
In beide armen.
Met beide vaccins.
Note to self… etc.