Ik sliep uit.
En droomde
* Dat ik in een bibliotheek een vaste tafel had.
Er waren tafels zat in die grote bibliotheek, de meeste waren onbezet.
Maar iedereen wou aan mijn tafel zitten. Niet mét mij, maar mij verdringend.
Wanneer ik er een paar uur niet was, werden dingen gestolen (boeken over vogels) en werden mijn sinaasappels uitgeperst waarbij de helften omgekeerd op het tafeltje werden achtergelaten.
Strekking: ik moest knokken voor mijn tafeltje. Wat ik deed. Ik ruimde op, ik foeterde mensen uit. Het enige dat me niet lukte was de boeken terug te krijgen. Dat was jammer maar geen ramp.
Om acht uur werd ik even wakker door een alarmerende tuttenbol maar tot kwart voor negen doezelde ik uit.
Dat was leuk. Dat was érg leuk. Zo leuk dat ik dacht: zou wel wat zijn, elke dag laat opstaan.
Intussen heb ik de andere kant ontdekt.
Dat de dag zo snel voorbij is.
Ik was, tot voor kort, gewend om door de week om 6.30u. op te staan. Nu dat even niet meer hoeft doezel ik ook vaak uit. Als ik aan dat doezelen begin vind ik het heerlijk, maar ik krijg vervolgens de meest bizarre dromen en kom vervolgens de hele dag tot niets meer. Millenium 1 en 2 achter elkaar uitgelezen, deel 3 ligt al een week naast mijn stoel, nog niet tot de helft gekomen. Morgen ga ik er weer vroeg uit, benieuwd of dat helpt.
@Truus: blij dat je dat herkent van dat tot niks meer komen.
Zo vaak heb ik nl de pest in wanneer de wekker om half zes gaat. Ben ik eenmaal óp dan gaat het wel en word ik best productief.
Wat kan leiden tot tevredenheid.
Ahum, tsja, ik herken zo hier en daar best wel veel, zoals dat verhaal van dat pakje dat er nog niet was. Altijd eerst “de schuld” bij jezelf zoeken terwijl er ook nog een TNT en andere factoren mee kunnen spelen. Ik zou een cursus “Hoe krijg ik de pest aan mezelf” kunnen gaan geven, maar ben bang dat dat niet veel cursisten trekt.
@Truus: LOL! er zijn intussen coaches voor echt ongeveer álles dus wie weet is dit nog het gat in de markt
En anders kan ik altijd nog mijn verzameling gedragen Boetekleden verkopen.